Nauka Lutra

Podstawą nauki Lutra było przekonanie, że zbawienie człowieka nie zależy od uczynków, lecz od siły jego wiary. Według niego struktury kościoła katolickiego były zbyt rozbudowane, a instytucja papiestwa zupełnie zbędna. Poglądy te trafiły na podatny grunt, poparli je ludzie zniecierpliwieni moralizatorstwem i hipokryzją wielu ówczesnych duchownych. W ciągu dziesięciu lat luteranizm przyjął się w kilku państewkach niemieckich. W 1555 roku w Augsburgu zawarto pokój religijny. Cesarz Karol V uznał wówczas, że luteranizm na dobre zadomowił się w Niemczech i zgodził się na wprowadzenie zasady cuius regio, eius religio (czyja władza, tego religia). Od tej pory władcy wszystkich krajów niemieckich mogli wybierać obowiązującą swoich poddanych religię.